Διάβαζα το TVXS από κεκτημένη ταχύτητα, αλλά και λόγω των παλιών εκπομπών του Στέλιου Κούλογλου στην ΕΡΤ.
Η πρώτη φορά που με απώθησε ήταν σε ένα αφιέρωμα σε πολιτικούς: στο σχετικό μοντάζ, η Μέρκελ εμφανιζόταν γυμνή, ενώ όλοι οι άνδρες πολιτικοί δίπλα της ήταν ντυμένοι — ορισμένοι μάλιστα με κοστούμι και γραβάτα. Θα μπορούσε να υπάρξει καθαρότερο παράδειγμα ανδρικού βλέμματος και σεξιστικού υποβιβασμού της γυναίκας;
Η σύζυγός μου είναι εδώ και χρόνια συνδρομήτρια στο TVXS, αλλά εγώ δεν είχα ενδιαφερθεί να χρησιμοποιήσω τη συνδρομή της. Κάποια στιγμή, μπουχτισμένος από την κυβερνητική προβολή σε άλλα μέσα, αποφάσισα να του δώσω άλλη μία ευκαιρία.
Και έπεσα πάνω σε άρθρο στο οποίο ο αρθρογράφος αναφέρεται σε πολιτικούς που επικρίνει με εκφράσεις όπως:
«Η καταστροφή που λέγεται Μερτζ, ο Γερμανός πρωθυπουργός» ή «Στις Βρυξέλλες, το άλλο γερμανικό μηδενικό, η φον ντερ Λάιεν…»
https://tvxs.gr/news/kosmos/eisvoli-sti-theoyta-i-apotychimeni-diethnis-epithesi-kata-tis-ispanias/
Είναι η συμπεριφορά που θα χαρακτηρίζαμε «τραμπική» αν προερχόταν από την απέναντι πλευρά: προσβλητικοί, μειωτικοί χαρακτηρισμοί — ή ένα μισογυνικό φωτομοντάζ.
Ένας διακηρυγμένος αντίπαλος της αντιδραστικής, υπερσυντηρητικής πλευράς αποδεικνύεται ότι δεν αποτελεί μέρος της λύσης, αλλά μέρος του προβλήματος. Του ίδιου προβλήματος.
Παντού, η αισθητική είναι καθρέφτης της ηθικής — και το αντίστροφο.
