Φεβρουαρίου 24, 2007

Τι θα γίνεις παιδάκι μου όταν μεγαλώσεις;

Ευχαριστώ θερμά τη Synas για την πρόσκληση (και για τη δεύτερη πρόσκληση την Elinor) αλλά μόλις σήμερα μπόρεσα να ανταποκριθώ. Η αιτία στο άλλο blog, για την Αλβανία.

Θα σας δώσω μια συνοπτική εξέλιξη του επαγγελματικού μου προσανατολισμού.

Ηλικία 3-4: Παλιατζής
Περνούσε από τη γειτονιά μου φωνάζοντας «παλιατζήηηηηηης!!!!» ενώ εμένα μου απαγόρευαν να φωνάζω και να κάνω θόρυβο. Οπότε, είπα, θα γινόμουν παλιατζής ώστε όταν μεγαλώσω να φωνάζω όσο θέλω και κανείς να μη μου λέει τίποτα.
Ηλικία 5-7: Ναύτης
Στην αρχή είδα ένα ναύτη στο δρόμο και είχε ωραία στολή. Αλλά δεν σταμάτησε εκεί, μια άλλη βασική απόφαση της ζωής μου βασίζεται σε ένστολο. Τον πέτυχα σε μια γωνία, εγώ από το χέρι της μάνας μου. Είχε πολύ ωραίο κορίτσι, με υπέροχα μάτια και του μιλούσε συρτά. «Έλα ρε Γιώωωωργοοοο», όλο νάζι. Αποφάσισα λοιπόν ότι το κορίτσι μου θα μιλούσε ακριβώς έτσι. Long live the army.
Ηλικία 10: Αστροναύτης
Από μια άποψη δεν υπάρχει μεγάλη διαφορά. Άσπρα φορά ο ναύτης, άσπρα και ο αστροναύτης - και τα ονόματά τους παραείναι κοντινά. Ίσως είδα και κάποια ταινία όπου οι εξωγήινες μιλούσαν συρτά.
Ηλικία 13: Πιλότος-Χημικός-Βιονικός-Άνθρωπος από την Ατλαντίδα
Σ’ αυτή την ηλικία αρχίζουν τα προβλήματα. Το «τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις» δεν ήταν πια χαριτωμένη ερώτηση, οι δικοί μου ανησυχούσαν. Κάπου έμαθα ότι οι αστροναύτες ήταν αρχικά πιλότοι, οπότε είπα πως θα πάω στη σχολή Ικάρων. Δεν έπιασε. Μέσα μου ήθελα πλέον να γίνω βιονικός άνθρωπος ή έστω άνθρωπος της Ατλαντίδας, αλλά δεν είπα τίποτα. Δήλωσα ότι θα γίνω χημικός και με άφησαν ήσυχο.
Ηλικία 16: Μουσικός
Η φήμη των Bee Gees, των Beatles και του Elvis (μαζί) έφτιαξαν ένα πολύ ελκυστικό όνειρο. Αποφάσισα να γίνω μουσικός. Μάλιστα το έλεγα με τόση πειθώ, που με πλεύρισε κάποιος με δίπλωμα σύνθεσης για να κάνουμε συγκρότημα. Αρνήθηκα επειδή δεν ήθελε να γίνει επαγγελματίας. Δεν ήξερα ακόμα γρι κιθάρα. Αλλά έμαθα, έκανα και βίντεο στην ΕΡΤ (δεν υπήρχε ακόμα ιδιωτική τηλεόραση), συμμετείχα και σε φεστιβάλ για νέους, έκανα και συναυλίες, και όλα αυτά τα θεωρώ τρανή απόδειξη ότι αν θέλεις κάτι πολύ και δουλέψεις σαν σκυλί, κάτι θα καταφέρεις: εγώ είμαι από αυτούς που όταν ο θεός έβρεχε μουσικό αυτί και κλίση στη μουσική, ήμουν σε πυρηνικό καταφύγιο, φορούσα στολή βιολογικού πολέμου και κρατούσα ομπρέλες. Η μεγάλη μου απελευθέρωση ήταν όταν το συνειδητοποίησα. ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΩ ΜΟΥΣΙΚΟΣ. Μου έδωσε πολλαπλάσια χαρά σε σχέση με αυτή που μου έδινε κάποτε το όνειρο.

Ήμουν 23 χρονών.

Και με τη σειρά μου, καλώ:


Και επιτρέψτε μου να σας καλέσω ξανά στο blog ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ, όπου η συζήτηση συνεχίζεται.

8 σχόλια:

Artanis είπε...

Ευχαριστώ για την πρόσκληση, yannischschschsch! Έχω γράψει τα 5 μου πράγματα, εδώ και μία εβδομάδα, οπότε αν έχεις κάποιον άλλον να καλέσεις, αντικατέστησέ με. Βιονικός-Άνθρωπος από την Ατλαντίδα;
Πως και γιατί το είχες σκεφτεί;
:-)

Yannis H είπε...

Artanis, από σένα πήρα την ιδέα για το τι να γράφω - και ξέρω ότι είσαι ήδη καλεσμένη, όλοι οι γνωστοί μου είναι καλεσμένοι, οπότε έκανα επιλογή από τους καλεσμένους. Στο κάτω-κάτω, η σκέψη μετράει - νες πα;

Τώρα, το βιονικός ήταν από τηλεοπτική σειρά με τον Στηβ Μέιτζορς. Ήτανε λέει αστροναύτης, είχε ατύχημα, έπεσε στη γη ετοιμοθάνατος, αλλά η Αμερική είχε την τεχνολογία κασι τον έκανε βιονικό. Εγώ ήθελα να γίνω βιονικος χωρίς το δυστύχημα, δεν μπορώ τον πόνο. Όσο για το άνθρωπος από την Ατλαντίδα, άλλη σειρά: με τον Πάτρικ Ντάφυ. Όλα καλά πάνω του, έραψα και ίδιο μαγιό, αλλά δεν ήθελα τα βράγχια.

Τρίτον (ή τέταρτον, τα έχασα) εδώ κόλλησες; Εδώ κοτζάμ Βενιζέλο κάλεσα, χωρίς να δω αν είναι ήδη καλεσμένος. Φαντάζεσαι να πει ότι μικρός ήθελε να γίνει αναρχικός;

synas είπε...

Καλά, τα κίνητρά σου ήταν πολύ high!!

Yannis H είπε...

Το ξέρω Synas μου, τι να κάνω; Ο έρως, το χρήμα και τα υψηλά ιδανικά δεν κρύβονται...

Μην κοιτάς τώρα...

Composition Doll είπε...

Τι γίνατε, τελικά? :p

An-Lu είπε...

Πολύ ωραία! Μας άφησες όμως με το ερώτημα, τι έγινες τελικά!
Οι φωτό της εκδρομής εκπληκτικές!

Σοφία είπε...

Κι εγώ την ίδια απορία έχω... τι έγινες τελικά;

Yannis H είπε...

Χμ… Κατ’ αρχήν, δεν μεγάλωσα αρκετά για να πω τελεσίδικα ‘τι θα γίνω όταν μεγαλώσω’. Στο μέχρι τώρα ενδιάμεσο πάντως, και αφού ξεπέρασα τις μπε-μπε φιλοδοξίες, πέρασα ξυστά από τις καριέρες του ραδιοφωνικού παραγωγού, του ακαδημαϊκού, (τώρα που το σκέφτομαι, τι σχέση έχουν μεταξύ τους;) του αρθρογράφου και σταθεροποιήθηκα, τα τελευταία χρόνια, στη διαφήμιση / επικοινωνία.

Για το μέλλον… είδωμεν…