Μαΐου 11, 2006


Είχα βάλει άλλο κείμενο στο post, αλλά είχα βρει και μια φωτογραφία από παλιά και είπα να το αλλάξω (ελπίζω να μη γίνει βαριά η σελίδα με τόσες φωτό...). Την είχα τραβήξει στο Σούνιο και δεν το είχα αντιληφθεί μέχρι που έκανα ζουμ με τον υπολογιστή (εδώ ένα κομμάτι της): Πάνω στα μάρμαρα του ναού, γραμμένα ονόματα! Και παρ’ όλους τους τουρίστες, κανένα ξένο – όλα ελληνικά. Νικολάου, Καρύδας, Φ+Μ=LOVE.

Στο Σούνιο είδα, φυσικά, και το ηλιοβασίλεμα. Κλικ-κλικ οι μηχανές (κι εγώ μαζί τους), και όταν χάθηκε ο ήλιος, σαν σε παράσταση, άρχισαν να χειροκροτούνε!

Όχι, ο ήλιος δεν ξανανέβηκε για να υποκλιθεί. Ούτε ανταποκρίθηκε στα encore που - παραδέχομαι - φώναζα γελώντας. Το φεγγάρι που εμφανίστηκε αμέσως μετά την παράσταση κι ενώ ο κόσμος έφευγε, στήθηκε σε ένα παράξενο μέρος, σαν να διεκδικούσε κι αυτό μερίδιο στη δόξα - με τον δικό του, πιο διακριτικό τρόπο.

Επί του πιεστηρίου: πάνω που πήγα να αλλάξω το κείμενο, είδα ότι υπήρχε ήδη ένα σχόλιο. Οπότε το αφήνω, ημέρα Βιντάλ Σασούν σήμερα.

2 σχόλια:

Composition Doll είπε...

Encore σε ηλιοβασίλεμα? Σας λατρεύω!!!!

apousia είπε...

Αυτές οι γραφές στα μάρμαρα,δεν είναι άλλο,είναι,
''του ύπνου τους,η φρικαλέα ραγισματιά''.
Κι όσο για το ηλιοβασίλεμα,όπως συμβαίνει και με τη θάλασσα,
δεν θα μπορέσει κανείς να το εξαντλήσει...
Πάντα μας ''κερνάς'' υπέροχες φωτογραφίες Γιάννη!